IJsbeer

Ursus maritimus

lengte

♂︎

180 - 280 cm

♀︎

gewicht

♂︎

200 - 800 kg

♀︎

tijd tot geboorte

Broedduur

6,5 - 8,5 maanden

voedsel

Zeehonden, walrussen en beluga's

Leefgebied

De ijsbeer leeft op het noordelijkste punt van de aarde in een groot deel van het Noordpoolgebied. Hij is afhankelijk van zee-ijs om te jagen.

IUCN-status

Uitgestorven in het wild

Ernstig bedreigd

Bedreigd

Kwetsbaar

Bijna bedreigd

Niet bedreigd

IJsberen leven op het zee-ijs waar ze jagen op robben. Door klimaatverandering smelt het zee-ijs steeds eerder, waardoor ijsberen in de zomer moeite hebben om aan genoeg voedsel te komen. Hierdoor raken de ijsberen verzwakt. Vooral voor moederberen is dit een probleem, omdat ze hun jongen niet kunnen grootbrengen als ze te weinig vetvoorraad hebben.

Roofdier op het ijs

De ijsbeer is de meester van de verrassingsaanval. Hij besluipt zeehonden via het water of het ijs en duikt er dan op het laatste moment bovenop. Hij eet met name het vet van zijn prooi, omdat hier veel energie in zit. Om warm te blijven in het ijskoude water en op de ijsvlaktes, heeft de beer verschillende aanpassingen. Een dikke speklaag en waterdichte vacht houden de warmte binnen. Zijn grote poten hebben geribbelde voetzolen met haren tussen de tenen om zo niet uit te glijden op het ijs.

Langeafstandszwemmer

Men noemt de ijsbeer ook wel een zeezoogdier, omdat het dier zoveel tijd op het ijs en in het water besteedt. Hij kan kilometers ver lopen en uren zwemmen op zoek naar voedsel of een partner. Tussen de tenen zitten kleine zwemvliezen. Sommige beren blijven altijd op het pakijs, anderen komen in de zomer, wanneer het ijs smelt, aan land.