Monniksgier

Aegypius monachus

lengte

♂︎

98 - 107 cm

♀︎

gewicht

♂︎

7 - 12,5 kg

♀︎

tijd tot geboorte

Broedduur

54 - 56 dagen

voedsel

Aas

Leefgebied

De monniksgier leeft in bosrijke heuvellandschappen en berggebieden in Zuid - Europa en Azië.

Gestileerde wereldkaart met continenten in lichtgrijs en verspreide turquoise gebieden die zich voornamelijk in Zuid-Europa en Azië bevinden.

IUCN-status

Uitgestorven in het wild

Ernstig bedreigd

Bedreigd

Kwetsbaar

Bijna bedreigd

Niet bedreigd

De grootste bedreiging voor de monniksgier is de mens. Veel mensen denken dat gieren ziektes verspreiden en daarom doden of vergiftigen ze de gieren. Soms worden gieren ook per ongeluk vergiftigd als ze eten van dood vee dat is behandeld met de ontstekkingsremmer diclofenac. Dit blijft in het lichaam van het dode dier aanwezig en is giftig voor de gier. Een andere probleem voor de monniksgier is dat hij minder voedsel kan vinden als er minder grote hoefdieren zijn, of als mensen de karkassen van dode dieren snel opruimen.

Opruimer van de natuur

Monniksgieren eten voornamelijk aas. Ze doden dus meestal niet zelf hun prooi, maar zoeken naar kadavers. Gieren spelen een belangrijke rol in het ecosysteem, omdat ze de verspreiding van ziektes voorkomen door het 'opruimen' van de resten van dode dieren. Ze kunnen erg goed zien. Door heel hoog te vliegen kunnen ze ver kijken en zo makkelijk een prooi opsporen. Met hun puntige snavel kunnen ze de huid van een dier openscheuren. Het maagzuur beschermt hen tegen ziektes. Hun kop is kaal, zodat er geen restjes blijven plakken in de veren na het eten.

Een afbeelding van een monniksgier in Ouwehands Dierenpark

Uren zweven

Monniksgieren kunnen een spanwijdte bereiken van wel drie meter. Met hun grote vleugels kunnen ze urenlang zweven, waarbij ze gebruik maken van opstijgende warme lucht. Zweven kost een stuk minder energie dan actief vliegen, waardoor de gieren heel ver kunnen vliegen zonder vermoeid te raken.