

Toekans gebruiken hun grote snavel onder andere bij de communicatie met soortgenoten. Hij is vaak luidruchtig en maakt kletterende geluiden met zijn snavel. De dieren kunnen hard piepen en schreeuwen. Om de onderlinge rangorde te bepalen ‘zwaardvechten’ ze door de snavels tegen elkaar te slaan. Waarom de snavel fel gekleurd is, is niet helemaal duidelijk. De toekan is vaak te vinden in bomen, samen met zijn familiegroep. Hij hopt van tak naar tak op zoek naar voedsel. Ook daar komt de lange snavel weer van pas, want zo kan hij zich uitstrekken om bij vruchten te komen.

Wanneer toekans eten, plukken ze met de punt van hun snavel een vrucht uit de boom. Daarna gooien ze die in één beweging zo hun slokdarm in! Hap slik weg dus.




In verband met de hevige sneeuwval is de dierentuin vandaag gesloten.